شمع زاری در پستوی
نگاه هایی گور کن
با ناگهان هجوم رعد
آتش میگیرند
تا سرخ شدن
نگاه های شکسته
در شمع های روان
تا مرز
انجماد خون
تا گور خاکی
و من فتیله ی افقی
در خاک گور خویش
با صورتکی سوخته
بر طرح منجمد
در گنگی نیاز خویشتن
باز هم
آتش می گیرم.
اردیبهشت ۸۵
+ نوشته شده در پنجشنبه پنجم مرداد 1385ساعت 19:56 توسط نارسیس نگين تاج
|
